ถามได้ทุกเรื่อง พี่เลิฟ AI ตอบทันที ไม่ตัดสิน เป็นความลับ
ตอนเด็กๆราวๆ12ขวบผมเคยเห็นแม่มีอะไรกับพ่อ แบบถึงขนาดแม่ขึ้นขย่มให้พ่อ ซึ่งตอนเด็กก็ร้องไห้ แม่เลยหยุดขึ้นให้พ่อ มานอนกอดผม ระหว่างที่กอดผมก็คิดในใจว่า พ่อทพแม่ได้ผมก็ต้องทำได้ บางทีแม่ใส่ผ้าถุงนอน ผมก็จะแอบค่อยๆขึ้นทับตัวแม่ทีละนิด รอหังจับหวะการหายใจถ้าหายใจสม่ำเสมอผมก็จะขยับมาทับตัวแม่ข้างบน พอทับแล้วผมก็จะค่อยๆเลียริมฝีปากเอาลิ้นเลาะๆไปในร่องปากเพราะกลัวแม่ตื่น ผมก็ค่อยขยับๆถูๆจยรู้สึกมีน้ำออกมา ซึ่งบุคคลอกแม่ผมเป็นคนเจ้าระเบียบ บางครั้งทำแรงจนแม่ตื่นมาดุก็มี ผมควรค้องทำยังไง
เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นทอม คบกับผู้หญิงคนนึง ตั้งแต่มหาลัย เรียนจบมาก้ยังคบกันอยู่ ไม่ค่อยมีปัญหาอะไรรุนแรงกัน เค้าเป็นคนไม่ค่อยบอกความรู้สึกอะไรเรา ช่วงนึงเคยมีปัญหาเค้าคุยกับคนอื่น(ผู้ชาย) แต่พอเรารู้ เค้าก้บอก ว่าเพราะอะไร เป็นเพราะตอนนั้นเรามีปัญหาทางบ้าน พอเราคุยกับเค้า เราก้โมโหบ่อย เค้าก็เลยไม่ค่อยอยากคุย แล้วก้มีคนเข้ามาพอดีเค้าก้บอกว่าเค้าก้ไปไหนด้วยนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร พอดีหลังจากเรื่องนี้เราก้เคลียกันได้ แล้วพอดีกับตอนนั้นเค้าเปลี่ยนที่ทำงาน ก็เลยเลิกติดต่อกันกัน แล้วก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ว่าหลังๆมา อาจจะเพราะเรื่องงาน เค้ายุ่งทำงานทั้งวัน โทรศัพท์ไม่ได้เล่นเราก็คุยกันน้อยลง เรื่องนี้เราเข้าใจ เราพยายามไม่จุกจิก จากปกติเป็นคนที่ต้องถามตลอดถามทั้งวันว่าทำไรกินข้าวรึยัง ไปไหนมั้ย เพราะกลัวจะเบื่อทั้งวันก็เลยแทบไม่ได้คุยไปเลย ปกติจะส่งคลิปส่งอะไรให้กันดู ตอนนี้ก็แทบไม่มี จะได้คุยกันก็ตอนกลางคืนก่อนนอนนิดหน่อย (ถ้าเค้าไม่บ่นง่วงซะก่อนนะ) แต่หลังๆมา เหมือนเค้าไม่มีเรื่องคุย เราก็ไม่ค่อยมีเรื่องคุย เพราะเราอยู่บ้าน ช่วยกิจการแม่ ก็ไม่ได้มีไรน่าตื่นเต้นไปเล่าให้เค้าฟัง จนกระทั่งวันนึง เค้าไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนเค้า แล้วก็หายไปเลย คุยไปก็ไม่ตอบ ไม่อ่าน แต่ก้เป็นเรื่องปกติของเค้า แต่เราแค่รู้สึกว่ามันไม่เหมือนกับตอนแรกที่คบกันเลย ก่อนหน้านี้เคยคุยกันแล้วเรื่องนี้ เค้าบอกว่าเค้าพยายามปรับอยู่ จะพยายามบอกว่าทำอะไร แต่มันก้ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเลย มีแต่น้อยลง เลยเปิดใจพูดกัน เค้าก็ถามว่าเค้าเป็นขนาดนั้นเลยหรอ เราก้บอกเค้าไปว่าอื้ม เวลาเค้าอยู่กับเพื่อนเค้าจะไม่แตะโทรศัพท์เลย ทั้งวันก้ว่าได้ แต่เวลาเค้ามาหาเรา เค้าจะจับโทรศัพท์ตลอด วันๆนึงเล่นจนแบตหมดสามสี่รอบ รู้ว่ามาหาแล้วไม่มีไรทำ ก็เลยดูโทรศัพท์ เราก็ไม่ได้ว่าอะไร มีน้อยใจบ้าง เข้าไปอ้อนบ้าง เราก็รู้สึกว่าเค้ารู้สึกกับเราน้อยลงรึเปล่า ล่าสุดเค้าไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน ก็เป็นเหมือนเดิม กลับมาจากเที่ยวก็ไม่ได้คุยกันจนมาอีกวันนึง เราคุยไปว่าเราเป็นอะไร ถามไปตรงๆเลย ว่ามีใครรึเปล่าช่วงนี้ไม่สนใจกันเลย เค้าก็บอกว่า เราคิดมาก เค้าไม่ได้มีใคร เค้าแค่เบื่อชีวิตจำเจ เบื่องาน เราก็ถามไปว่าแล้วเราหละ เบื่อรึเปล่า แล้วเราต้องทำยังไง เค้าก็ไม่ตอบ แต่เปลี่ยนเรื่องคุย เรารู้สึกว่า เคยไปเที่ยวด้วยกัน ไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนเค้า หรือเค้าไปเที่ยวกับเพื่อนเค้าเอง อาจจะดีขึ้น แต่ที่ผ่านมาก็ทำแล้ว กลับไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ถามอะไรก็ไม่ค่อยตอบ อ่านแล้วก็หายไปนานๆ เวลางานเราก็ไม่อยากทักไป กลัวเค้าจะหงุดหงิด ไม่รู้จะทำยังไงให้มันดีขึ้น มีวางแผนเที่ยวกันในอนาคต วางแพลนไว้สองแพลน ก็ไม่รู้จะดีขึ้นรึเปล่า มีจองตั๋วเครื่องบินไปแล้ว ก็ไม่รู้จะคบกันรอดถึงตอนนั้นมั้ย เพราะที่ผ่านๆมาไปหาไปเที่ยวสุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิม ไม่รู้จะทำยังไงดี
กังวล (เรื่องไม่เป็นเรื่อง) ค่ะ หงุดหงิดง่าย เป็นคนที่ชอบ เครียดเล็กๆ น้อยค่ะ เป็นคนคิดมากอ่ะค่ะ เก็บเรื่องเล็กๆ น้อยไป มาคิดอ่ะค่ะ ไม่กล้าสู้กับ ปัญหาค่ะ ไม่มั้นใจในตัวเองค่ะ ตัดสินใจเองไม่เป็น คิดอยากตาย เมื่อเจอปัญหาอ่ะค่ะ ชอบโทษตัวเอง นานทีอ่ะค่ะ อยากรู้ว่า ดิฉันจะเข้าข่ายเป็นโรคซึมเศร้า รึเปล่าค่ะ
เพื่อนผมเงี่ยนเเล้วดูของแฟนแล้วโด่ จะเป็นโรคซึมเศร้าไหมครับ
สวัสดีคะ หมอคะ หนูกังวลตัวเองมากๆ เกี่ยวกับเรื่องปุ่มกระสัน ส่วนตัวเป็นโรคซึมเศร้ากับเครียดและกังวลมากแล้วเมื่อก่อนหนูเคยช่วยตัวเองคะเวลาอยู่หอคนเดียวแต่พออายุ21 เหมือนช่วงนี้มีแต่รู้เครียดมากๆอะคะ เวลาที่หนูรู้สึกเครียดมากๆคะหมอ มันจะรู้สึกหน่วงที่ปุ่มกระสันแบบเหมือนมันจะไวต่อความรู้สึกหนูเครียดมากคะ โดยส่วนตัวถ้าอยู่บ้านมันครอบครัวใหญ่ไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลยหนูเลยกลัวมันจะควบคุมไม่ได้อะคะ หนูไม่สามารถปรึกษาเรื่องนี้กับใครได้เลยคะ หนูคงเป็นเราที่หายากใช่ไหมคะ 😭 มีทางที่จะช่วยได้ไหมคะ รู้สึกแย่และอึดอัดกับสิ่งที่เป็นอยู่มากๆคะ
ยังทำไม่ได้ ยังทำไม่ได้แค่ห้ามให้ตัวเองให้ไม่ร้องไห้ฉันเองยังทำไม่ได้เลย การหายไปของใครคนหนึ่งมีอิทธิพลกับชีวิตขนาดนี้ได้ยังไงก็ ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน รู้เพียงแค่ว่าหลังการจากลาของเขาคืนนั้น ความรู้สึกฉันเองก็แหลกสลายเกินกว่าจะสัมผัสความสุขได้อีกครั้งในหัว มันมีแต่ภาพ เต็มไปด้วยเสียงของเขาที่เฝ้าหลอกหลอนราวกับว่าเขายังอยู่ ฉันควรจะทำยังไงต่อจากนี้ เมื่อฉันเสียเธอไปไม่มีวันกลับและมีเพียงแค่ฉัน เท่านั้นที่ก้าวต่อไปไม่ได้แบบนี้ …
ช่วง 3-4 ปีมานี้รู้สึกว่าตัวเองนอนไม่หลับ และ รู้สึกเครียดโดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองเครียดอะไร ร้องไห้ ดิ่งแบบไม่มีเหตุผล ต้องเกริ่นก่อนว่า เมื่อ2ปีที่แล้วเคยมีแฟนคนหนึ่ง เขาเป็นคนที่ค่อนข้าง toxicมาก เขาทำให้เราร้องไห้ทุกวันเป็นเวลาหลายเดือน เขาให้เหตุผลว่า แกล้งให้เราร้องไห้มันสนุกดี ตอนแรกเราก็รู้สึกเสียใจมาก พอหลังๆมามันเหมือนเก็บมาเป็นความเครึยด + มีครอบครัวชอบทะเลาะกันให้เห็นบ่อยมากตั้งแต่เด็ก เจอสภาพสังคมที่ค่อนข้าง toxic ทุกวัน จนรู้สึกว่าตัวเองอยากฆ่าตัวตายตลอด ในหัวมันตีกันตลอดเวลา จากที่มีความสุขอยู่ดีๆก็ร้องไห้ แล้วก็กลับมาหัวเราะแบบงงๆ ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ จนคนภายนอกมองว่าเราก้าวร้าว แล้วก็มีอีกหนึ่งอย่างค่ะ เรารู้สึกว่าเวลาไปข้างนอก มันเกิดอาการหน้ามืด แล้วก็มือสั่น หัวใจเต้นเร็ว แต่มันจะเป็นแค่ตอนที่ไปเจอสถานที่ใหม่ๆเท่านั้น เรารู้สึกกลัวตลอดเวลา กลัวว่าตัวเองจะหลง กลัวตัวเองจะโดนแกล้ง เราไม่เข้าใจตัวเองเลยว่ามันทำไมเป็นแบบนี้ เคยอยากไปปรึกษาแพทย์ เรื่องพวกนี้ แต่ครอบครัวบอกว่า เครียดมากเกินไป
เป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า
เค้าติดเหล้า และซึมเศร้าเป็นพักๆ พอเมาแล้วหาเรื่อง จับผิด หึงหวงเรา ตอนนี้เราเผลอผลักไสเค้าไป ด้วยอารมณ์ เพราะเค้าพูดว่า กูอยากเลิกกับมึง ตอนนี้เค้าสภาพจิตใจแย่มากเพราะหักดิบเลิกกับเรา เราให้ที่บ้านเค้ามารับโดยฉับพลัน ทำให้ก่อนกลับไม่ได้คุยกันเลย เค้าดูโกรธ แต่ตอนนั่งรถกลับก็ร้องไห้ตลอดเวลา แสดงว่าเค้าเสียใจเรื่องเรามาก เรารู้สึกผิดมาก จะทำยังไงดีคะ เค้าก็บล็อกช่องทางติดต่อ และไม่รับโทรศัพท์เรา เราติดต่อถามไถ่ได้จากแม่เค้าเท่านั้น จะทำยังไงดีคะ เพิ่งมารู้สึกผิดมาก ทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะ
ให้ลูกทำแบบประเมิน Q2, Q8 และ Q9 ผลคะแนน Q2=1, Q8=7 และ Q9 = 22 แม่ควรทำยังไงต่อดีคะ จากการพูดคุย น้องมีปมที่พ่อแม่แยกทางกันค่ะ
สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อคำถามเลยว่าแค่ท้อแท้หรือเป็นโรคซึมเศร้า เกือบหนึ่งปีที่คอยเช็กตัวเองมาตลอดตั้งแต่หาข้อมูลเบื้องต้นเก่ยวกับโรคไปจนกระทั่งไล่ทำแบบประเมิน แต่ยังไม่เคยไปพพบหรือขอคำปรึกษาจากคุณหมอนะคะ ตลอดวลาเกือบปีมานี้เหมือนอาการจะหนักขึ้นกว่าเดิม เริ่มจากนอนหลับเท่าไหร่ก็ยังรู้สึว่าตัวเองอ่อนเพลีย ไม่มีเรี่ยวแรงจนนบางทีอยากจะหลับไปแล้วไม่ตื่นอีก อารมณ์สวิงอย่างเห็นได้ชัดเลยค่ะ เริ่มมีปัญหากับคนใกล้ชิดในเรื่องของอารมณ์มาเกี่ยวข้อง อยากจะไปหาหมออดูเหมือนกันแต่กลัวถูกมองว่าจิตไม่ปกติค่ะ อยากจะขอคำแนะนำผ่านช่องทางนี้ รบกวนช่วยตอบหน่อยนะคะ
โดนกดดันจากครอบครัว โดนบังคับ สารพัด แต่ก็จำใจทำ รู้สึกอยากตาย จนมีความรัก ก็อดทนอย่างอื่นมาได้อย่างน้อยก็ได้ยิ้มกับคนรัก จน พอมีปัญหาทะเลาะกับคนรัก ก็รู้สึกตัวเองไม่รู้จะอยู่ไปทำไม ต้องการความรัก ต้องการความเข้าใจทั้งที่ยอมทุกๆคน ยอมทุกๆอย่างแต่ก็ไม่มีใครรักเลยซักคน รู้สึกไม่มีค่าไม่มีใครต้องการทำอะไรดีแค่ไหนก็ไม่เคยดี ทุ่มเทเต็มที่แค่ไหนก็ดีไม่พอ รู้สึกอยากตาย
ลูกผมอยู่ ป.1 ครับ เป็นแฝดกัน ลูกสาวคนนึง ชายคนนึง ผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวครับ และเวลานอนผมนอนกับลูกทุกวัน โดยแก้ผ้านอน และจะมีแค่ตอนเช้าที่ผมลงไปอาบน้ำแปรงฟัน ซึ่งลูกก็เห็นอวัยวะเพศที่แข็งทุกเช้าของผมทุกวัน ตอนแปรงฟันล้างหน้า แต่ไม่ได้อาบน้ำด้วยกันนะครับ ลูกผมเองไม่เคยมีพฤติกรรมมองอวัยวะเพศผม หรือมาจับมาโดนอะไรเลย ผมเองคิดว่าพอลูกโตอีกสักหน่อยก็จะแต่งตัวมิดชิดไม่ทำตัวสบายๆ เหมือนอยู่คนเดียวแบบนี้แล้ว แต่เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานี้ผมลงไปนอนอยู่โซฟาข้างล่าง โดยนอนนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ๆ ผืนนึง โดยลูกผมทั้ง 2 คน นั่งทางพิซซ่าที่ผมสั่งมากันอยู่ กินไปดูทีวีไป แล้วไม่รู้เผลอหลับไปตอนไหน พอผมเองเริ่มรู้สึกตัว ผมถึงกับต้องร้องคาง ทีแรกคิดว่าฝันเลยยังไม่ได้ลืมตาขึ้นมา สักพักได้กลิ่นพิซซ่าที่อยุ่ข้างๆ เลยเอ๊ะใจลืมตามามองตรงนั้นของตน ปรากฏว่าเห็นลูกทั้ง 2 คน เอาปากมาตอดมาเลียอวัยวะเพศผมอยู่ จนแดงฉ่ำ และน้ำผมเยิ้มออกมามากด้วย ตอนนั้นผมตกใจมาก ผมร้องอุทานด้วยคำหยาบรีบดีดตัวขึ้นมาขาถีบไปโดนหัวลูกชายผมกระเด็นลงจากโซฟา ล้มลงไปร้องไห้กับพื้น เพราะตัวผมค่อนข้างใหญ่ น่าจะโดนแรงเลยทีเดียว ผมต้องเข้าไปโอ๋ ขณะมองของตัวเองไปด้วย ซึ่งน้ำเยิ้มเยอะมากขนาดนั้นผมไม่รู้ว่าลูกดูดของผมไปนานเท่าไหร่ แต่ที่รู้ๆ คือตอนนั้นผมสมองตื้อมากๆ ผมเองไม่ได้ดุหรือว่าลูกเลย และคิดทั้งวันทั้งคืนว่าจะสอนลูกยังไงดี แต่ตัวเองก็ได้แต่แค่ปรับปรุงตัวเองด้วยการแต่งตัวที่มิดชิดมากขึ้น และผมลองมานั่งคิดย้อนหลัง หรือลูกๆผมแอบดูดของผมทุกคืนก็ไม่รู้ เพราะทุกเช้าตื่นมาของผมน้ำเยิ้ม เต็มไปด้วยเมือกแฉะๆแทบทุกเช้า แต่พอหลังจากวันนั้นผมใส่ทั้งกางเกงใน ทั้งกางเกงข้างนอกนอน กลับตื่นมาไม่แฉะเหมือนเมื่อก่อน http://picture.in.th/id/3217ec57e7cf526aeb5e49f511adf6bc รูปที่แนบมาคือรูปหลังจากเกิดเหตุการณ์ ซึ่งผมไปล้างแล้ว แต่หัวอวัยเพศแดงอย่างเห็นได้ชัด อันนี้ถ่ายหลังจากที่ล้างเมือกอะไรออกไปแล้วครับ ซึ่งตอนเช้าหัวอวัยวะเพศผมแดงแบบนี้ทุกเช้า แต่หลังจากเกิดเหตุการณ์และแต่งตัวผิดชอมมากขึ้น ของผมก็ไม่ได้มีสีแดงแบบนี้ ผมยิ่งมั่นใจว่า ลูกผมต้องแอบทำทำแบบนั้นกับผมแทบทุกวันแน่ ๆ ผมเองกังวลอยู่หนึ่งเรื่องคือ ไม่รู้ว่าลูกผมไปเห็นมาจากไหน ซึ่งการกระทำนั้นมันคือการออรัลเซ็กซ์ดีๆ นี่เอง ตอนนี้ผมกังวลมาก ไม่รู้จะนำเรื่องนี้ไปปรึกษาใคร เพราะลูกผมก็แค่อยู่กับผม ไปโรงเรียน อยู่ภายในสายตาตลอด หนังโป๊ที่บ้านผมก็ไม่มีแน่นอน มีบ้างแต่เล็กน้อยในโน๊ตบุ๊คส่วนตัว ซึ่งมีรหัสผ่านลูกผมเข้าถึงไม่ได้แน่นอน แต่ที่มาตั้งถามหมอในนี้เพราะผมไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดีครับ จะสอนลูกยังไงดี ใจอยากจะเปิดใจถามตรง ๆ ว่าทำแบบนั้นทำไมก็ไม่กล้าจริง ๆ แค่นี้หัวผมก็จะระเบิดอยู่แล้ว ขอคำแนะนำเรื่องนี้ด้วยครับ ขอบคุณครับ
ได้รับความกดดันจากที่บ้าน สังคม และเมื่อมีปัญหากับคนรักก็มักจะรู้สึกว่าไม่มีใครรักไม่มีค่าสำหรับใคร จึงทำร้ายตัวเองอยู่บ่อยครั้ง บางทีก็รู้สึกไม่อยากมีชีวิตอยู่ บางครั้ง เหมือนแรงกดดันจากครอบครัว สังคม และ พอมีปัญหากับคนรักจึงรุ้สึกว่าอยากตายไปเลยเพื่อจะไม่ต้อง รับแรงกดดันและไม่ต้องเป็นปัญหาให้คนที่รักอีก
คือว่าช่วง2ปีมานี้จากการสังเกตตนเองกำลังสงสัยว่าตัวเองเป็นซึมเศร้าไหม อาการที่สังเกตได้ก็จะมีเศร้า,หดหู่แบบไม่มีเหตุผลเป็นแบบนี้ทุกวันจนต้องร้องไห้ออกมา เบื่อหน่ายจนไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นแม้จะเป็นสิ่งที่เคยชอบและรักที่จะทำตอนนี้ก็มีแค่ความรู้สึกเฉยๆเบื่อไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นแม้แต่การลุกขึ้นจากที่นอน(ปกติเป็นคนตื่นเช้าค่ะ) มีอาการนอนไม่หลับจากปกติจะนอนก่อนเที่ยงคืนแต่ตอนนี้นอนหลับเที่ยงคืนผิดปกติ มีอาการเบื่ออาหารนิดหน่อยและนำ้หนักลงไป4กิโลใน1-2สัปดาห์ สมาธิสั้นจดจ่อกับอะไรนานๆไม่ได้จากที่ช่วงสอบอ่านหนังสือหนักมากก็ไหวอ่านได้ทั้งวันทั้งคืนแต่ตอนนี้ทรไม่ไหวเรียกได้ว่าไม่อ่านหนังสือเลยแล้วก็ไม่จดจ่อกับการเรียนทั้งที่ปกติเป็นเด็กเรียนรายละเอียดเนื้อหาไม่เคยพลาดจนครูทักค่ะหลังจากนั้นก็เริ่มโทษตัวเองว่าไม่ดีและควรลงโทษตัวเองด้วยการทำร้ายร่างกายแต่รอบนี้ยั้งมือไว้ทันค่ะ เมื่อก่อนผลสอบออกมาดีเสมอผ่าน80%หรือได้เต็มเกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า3.9แต่หลังจากอาการพวกนี้ลดฮวบถึงขั้นสอบตกเกรดเฉลี่ยลดเหลือ3.7 มีความรู้สึกอยากหายไป เคยทำร้ายตัวเองและมีความคิดอยากฆ่าตัวตายมาตลอดตั้งแต่ม.ต้น(ตอนนี้ม.ปลายแล้วค่ะและปัจจุบันมีการวางแผนไว้คร่าวๆแล้ว) ส่วนตัวคิดว่าใช่ซึมเศร้าแน่ๆ เคยปรึกษาเพื่อนนะคะแต่มีแค่2คนที่บอกว่าไปพบจิตแพทย์เถอะส่วนอื่นๆบอกให้เราอย่าเครียดอะไรประมาณนี้ค่ะเลยคิดว่าหรือมันไม่จำเป็นต้องพบแพทย์แล้วมันก็ไม่ได้หนักหนาขนาดนั้น สุดท้ายนี้คืออยากได้รับคำยืนยันว่าควรไปพบจิตแพทย์จริงๆใช่ไหมหรือควรอยู่เฉยๆอย่าคิดมากกับสิ่งที่เป็นแบบคนอื่นคะ ขอบคุณสำหรับล่วงหน้าค่ะ
เพื่อนหนูเขาชอบคิดฆ่าตัวตาย เขาบอกว่าเขาเครียด เขาเหนื่อย เขาชอบคิดเรื่องฆ่าตัวตายอยู่บ่อยๆ หนูควรบอกกับเพื่อนยังไงดีคะ
ทำไมเวลามีเพศสัมพันธ์ถึงเจ็บมาก เจ็บแบบร้องไห้ทนไม่ได้ และไม่ค่อยมีอารมณ์ทางเพศเลย พยายามมาหลายรอบจรแฟนไม่มีอารมณ์ทำต่อ
รู้สึกไม่เป็นตัวเองบ้างครั้งก็อยากตายเหลือเกิน
ช่วยด้วยค่ะ เครียดมากอยากตาย
ซึมเศร้า