เคยไหม? รู้สึกเจ็บปวดข้างใน แต่ไม่รู้จะบอกใคร หรือบางทีก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่ ความรู้สึกแบบนี้มันแย่มากๆ เลยเนอะ แต่ไม่ต้องกังวลนะ วันนี้เราจะมาคุยกันถึงเรื่องนี้ แบบเพื่อนคุยกับเพื่อนเลย :)

ความเจ็บป่วยทั้งทางร่างกายและจิตใจ มันส่งผลกระทบกับการใช้ชีวิตของเรามากจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน เรื่องเพื่อน หรือเรื่องความฝันของเราเอง บางครั้งมันก็ทำให้เรารู้สึกหมดพลัง ไม่อยากทำอะไรเลย

สำรวจตัวเอง: สัญญาณเตือนภัยในใจ

ร่างกายเราป่วย เรายังรู้ว่าต้องไปหาหมอ แล้วใจเราป่วยล่ะ? เราจะรู้ได้ยังไง? ลองสังเกตอาการเหล่านี้ดูนะ อาจเป็นสัญญาณว่าใจเรากำลังต้องการความช่วยเหลือ:

• อารมณ์แปรปรวนง่าย: เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย โกรธง่าย เศร้าเก่ง วิตกกังวลบ่อย ๆ
• สมาธิสั้นลง: เรียนไม่รู้เรื่อง ทำงานไม่ได้เรื่อง หรือแม้แต่ดูซีรีส์ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก
• ความคิดลบถาโถม: มองอะไรก็แย่ไปหมด คิดว่าตัวเองไม่ดีพอ หรือโลกนี้มันโหดร้ายเกินไป
• พฤติกรรมเปลี่ยนไป: กินเยอะเกินไป หรือกินน้อยลง นอนมากไป หรือนอนไม่หลับ หรือไม่อยากเจอใครเลย

ถ้ามีอาการเหล่านี้หลายข้อ และเป็นต่อเนื่องกันหลายวัน อย่าเพิ่งตกใจนะ แค่รับรู้ว่าเราอาจต้องการความช่วยเหลือบ้างก็เท่านั้นเอง

ทำไมใจเราถึงป่วยได้นะ?

บางทีมันก็มาจากเรื่องที่เจอมาในชีวิต เรื่องที่ทำให้เราเสียใจ ผิดหวัง หรือโกรธมากๆ บางครั้งมันก็สะสมมาเรื่อยๆ จนใจเรารับไม่ไหว

แต่บางทีมันก็ไม่ได้มีสาเหตุที่ชัดเจนขนาดนั้น อาจเป็นเพราะสารเคมีในสมองของเรามันไม่สมดุล หรืออาจเป็นเพราะปัจจัยอื่น ๆ ที่เราควบคุมไม่ได้

ไม่ว่าสาเหตุจะเป็นอะไร สิ่งสำคัญคือการยอมรับว่าเรากำลังรู้สึกไม่โอเค และเราสมควรได้รับความช่วยเหลือ

ทำความเข้าใจ: ความเจ็บป่วยทางใจ ไม่ใช่เรื่องน่าอาย

หลายคนอาจจะรู้สึกว่าการยอมรับว่าตัวเองมีปัญหาทางใจ มันเป็นเรื่องน่าอาย หรือเป็นเรื่องที่ต้องซ่อนไว้ แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ

ความเจ็บป่วยทางใจ มันเหมือนกับความเจ็บป่วยทางร่างกายนั่นแหละ ไม่มีใครอยากเป็น แต่ถ้าเป็นแล้ว ก็ต้องรักษา

การที่เรายอมรับว่าเรามีปัญหา มันไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันคือความกล้าหาญต่างหาก กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกตัวเอง กล้าที่จะขอความช่วยเหลือ

ทำไมเราถึงต้องเข้าใจตัวเอง?

การเข้าใจตัวเองเป็นขั้นตอนแรกที่สำคัญที่สุดในการเยียวยา เพราะเมื่อเรารู้ว่าเรากำลังรู้สึกอะไร เราก็จะสามารถหาวิธีรับมือกับมันได้อย่างเหมาะสม

ลองคิดดูสิ ถ้าเราไม่รู้ว่าเราเป็นไข้ เราจะกินยาแก้ปวดหัวไปทำไม? มันก็ไม่ช่วยอะไรใช่ไหม? ความรู้สึกก็เหมือนกัน ถ้าเราไม่รู้ว่าเรากำลังเศร้า เราจะพยายามฝืนยิ้มไปทำไม?

ดังนั้น เริ่มต้นด้วยการสำรวจความรู้สึกตัวเองอย่างตรงไปตรงมา ยอมรับมัน ไม่ต้องตัดสิน แค่รับรู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น

เยียวยาตัวเอง: เริ่มต้นจากสิ่งเล็ก ๆ

การเยียวยาตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่โตเสมอไป เริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ ที่เราทำได้ในชีวิตประจำวันก็ได้

• ให้เวลากับตัวเอง: หาเวลาเงียบ ๆ อยู่กับตัวเองบ้าง ทำกิจกรรมที่ชอบ ฟังเพลง อ่านหนังสือ หรือแค่จิบชา
• ดูแลร่างกาย: กินอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกาย พักผ่อนให้เพียงพอ เพราะร่างกายกับจิตใจมันเชื่อมโยงกัน
• พูดคุยกับคนที่ไว้ใจ: เล่าความรู้สึกให้เพื่อนสนิท คนในครอบครัว หรือใครก็ได้ที่เราไว้ใจฟัง แค่ได้ระบายออกมาบ้าง มันก็ช่วยได้เยอะเลย
• เขียนบันทึก: เขียนความรู้สึกนึกคิดลงในสมุด มันช่วยให้เราได้สำรวจตัวเอง และจัดการกับอารมณ์ได้ดีขึ้น

สิ่งสำคัญคือการให้ความเมตตาตัวเอง อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป ให้เวลาตัวเองได้พักผ่อนและฟื้นฟู

เมื่อไหร่ที่ควรขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ?

ถ้าลองทำทุกอย่างแล้วอาการยังไม่ดีขึ้น หรือแย่ลงเรื่อย ๆ อย่าลังเลที่จะขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญนะ

นักจิตวิทยา หรือจิตแพทย์ สามารถช่วยให้เราเข้าใจปัญหาของเราได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และให้คำแนะนำในการจัดการกับอารมณ์และความคิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การไปพบผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยนะ มันเหมือนกับการไปหาหมอตอนที่เราไม่สบาย เพียงแต่เป็นการดูแลใจของเราแทน

ปรับเปลี่ยนมุมมอง: มองโลกในแง่บวกมากขึ้น

การมองโลกในแง่บวก ไม่ได้หมายความว่าเราต้องหลอกตัวเองว่าทุกอย่างมันดีไปหมด แต่มันหมายถึงการที่เราสามารถมองเห็นด้านดี ๆ ในทุกสถานการณ์ได้

ลองฝึกมองหาข้อดีในเรื่องร้าย ๆ ดูสิ เช่น ถ้าเราสอบตก เราอาจจะมองว่ามันเป็นโอกาสให้เราได้ทบทวนตัวเอง และพัฒนาให้ดีขึ้น

หรือถ้าเราทะเลาะกับเพื่อน เราอาจจะมองว่ามันเป็นโอกาสให้เราได้เรียนรู้ที่จะสื่อสารกันให้ดีขึ้น และเข้าใจกันมากขึ้น

สร้างความสุขเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน

ความสุขไม่ได้มาจากเรื่องใหญ่ ๆ เสมอไป มันมาจากสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราเจอในชีวิตประจำวันก็ได้

ลองสังเกตดูสิว่าอะไรที่ทำให้เรามีความสุข เช่น การได้กินของอร่อย การได้ฟังเพลงเพราะ ๆ การได้คุยกับเพื่อน การได้เห็นพระอาทิตย์ตกดิน

แล้วพยายามสร้างโอกาสให้ตัวเองได้เจอสิ่งเหล่านั้นบ่อย ๆ มันจะช่วยให้เรามีความสุขมากขึ้น และมองโลกในแง่บวกมากขึ้น

สร้างความเข้าใจ: ไม่ตัดสิน ไม่เปรียบเทียบ

สิ่งหนึ่งที่สำคัญมาก ๆ คือการไม่ตัดสินตัวเอง และไม่เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น

ทุกคนมีเส้นทางชีวิตของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร เราเก่งในแบบของเรา มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันไป

อย่าพยายามเป็นเหมือนใครเลย เป็นตัวของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอแล้ว

ให้กำลังใจตัวเองเสมอ

เวลาที่เราทำอะไรผิดพลาด หรือรู้สึกแย่กับตัวเอง อย่าซ้ำเติมตัวเองเลยนะ ให้กำลังใจตัวเองบ้าง

บอกตัวเองว่า “ไม่เป็นไรนะ เริ่มใหม่ได้” หรือ “เก่งมากแล้วที่พยายามขนาดนี้”

การให้กำลังใจตัวเอง มันสำคัญกว่าที่คิดนะ มันช่วยให้เรามีความเข้มแข็ง และพร้อมที่จะก้าวต่อไป

ก้าวต่อไป: ชีวิตยังมีอะไรดี ๆ อีกเยอะ

ความเจ็บปวดเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่มีใครหลีกหนีมันพ้น แต่เราสามารถเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันได้อย่างมีความสุข

จำไว้เสมอว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว ยังมีคนที่พร้อมจะรับฟังและช่วยเหลือเราเสมอ

อย่ากลัวที่จะขอความช่วยเหลือ อย่ากลัวที่จะแสดงความรู้สึก และอย่ากลัวที่จะเป็นตัวของตัวเอง

ค้นหาความหมายของชีวิต

ลองถามตัวเองดูสิว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา อะไรคือสิ่งที่เราอยากทำให้สำเร็จ

การมีเป้าหมายในชีวิต มันช่วยให้เรามีแรงบันดาลใจ และมีความสุขกับการใช้ชีวิตมากขึ้น

ไม่ว่าเป้าหมายนั้นจะเป็นอะไร ขอแค่เป็นสิ่งที่เราอยากทำจริง ๆ ก็พอแล้ว

อย่าลืมนะ: เธอไม่ได้อยู่คนเดียว

เป็นยังไงกันบ้าง? หวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์กับทุกคนที่กำลังรู้สึกเจ็บปวดนะ จำไว้เสมอว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ มีคนอีกมากมายที่พร้อมจะเข้าใจและอยู่เคียงข้างเธอ

ถ้าไม่รู้จะปรึกษาใคร หรืออยากหาใครสักคนคุยด้วย ลองมาคุยกับพี่ ๆ นักจิตวิทยาที่ Lovecare Station ได้นะ พวกพี่ ๆ พร้อมรับฟังและให้คำปรึกษาเสมอ คลิกที่นี่ เพื่อเริ่มต้นการพูดคุยได้เลย :)